Przejścia instalacyjne – dlaczego ich zabezpieczenie ratuje życie?

Budując lub remontując budynek, skupiamy się na solidnych ścianach i stropach. Jednak każda rura, kabel czy kanał wentylacyjny przechodzący przez te przegrody tworzy „dziurę”, przez którą w razie wypadku ogień i dym mogą błyskawicznie przedostać się do innych pomieszczeń. Zabezpieczenie przejść instalacyjnych (tzw. przepustów) to kluczowy element bezpieczeństwa pożarowego.

Na czym to polega? (W skrócie)

Wyobraź sobie ścianę o wysokiej odporności ogniowej. Jeśli przebijemy w niej otwór na rurę, ściana traci swoje właściwości. Zabezpieczenie przejścia polega na „załataniu” tej luki specjalistycznymi materiałami tak, aby w miejscu instalacji ściana była tak samo odporna na ogień, jak w każdym innym punkcie.

Przed czym chronią zabezpieczenia przepustów?

To nie tylko kwestia przepisów, ale przede wszystkim realna ochrona:

• Blokada dymu i gazów: To właśnie dym, a nie ogień, jest najczęstszą przyczyną tragedii. Uszczelnienia sprawiają, że toksyczne opary nie przenikają do sąsiednich pokoi.
• Zatrzymanie ognia: Zabezpieczony przepust nie pozwala płomieniom „przeskoczyć” na drugą stronę ściany, ograniczając pożar do jednego pomieszczenia.
• Bezpieczna ewakuacja: Dzięki szczelnym przejściom drogi ucieczki (np. klatki schodowe) pozostają wolne od dymu i ognia znacznie dłużej.

Kiedy wykonanie zabezpieczeń jest obowiązkowe?

Zgodnie z polskim prawem budowlanym, musisz zadbać o ochronę przepustów w sytuacjach, gdy:

1. Instalacje przecinają ściany lub stropy oddzielenia pożarowego (np. między garażem a częścią mieszkalną lub między piętrami).
2. Rury palne mają dużą średnicę (powyżej 4 cm) – nawet jeśli ściana nie jest główną barierą pożarową, ale ma określoną klasę odporności.
3. Budynek jest obiektem użyteczności publicznej, biurowcem lub blokiem mieszkalnym – w takich miejscach rygory są najsurowsze.

Jakich materiałów używamy?

Nie ma jednego uniwersalnego rozwiązania. Dobór zależy od tego, co przechodzi przez ścianę:

• Dla rur plastikowych: Stosujemy kołnierze lub opaski pęczniejące. W razie pożaru materiał wewnątrz nich zwiększa objętość, dosłownie miażdżąc mięknącą rurę i szczelnie zatykając otwór.
• Dla kabli elektrycznych: Wykorzystujemy farby i masy ogniochronne oraz specjalne płyty z wełny mineralnej. Kable nie mogą stać się „lontem”, który przeniesie ogień dalej.
• Dla rur metalowych: Stosuje się otuliny z niepalnej wełny, które izolują gorący metal od palnych elementów w sąsiednim pomieszczeniu.

Pamiętaj! Każde zabezpieczenie musi być wykonane zgodnie z dokumentacją techniczną producenta i potwierdzone odpowiednim certyfikatem. To jedyny sposób, by mieć pewność, że system zadziała w sytuacji zagrożenia.